moshaver : نیلوبلاگ

پرستاری در يکی ازبيمارستان های استراليا که ويژه نگهداری از بيماران در شرف مرگ بوده، بر اساس گفتههای بيماران در آخرين لحظات عمر عمده ترين موارد پشيمانی و حسرت آنان را در کتابیجمع آوری و دسته بندی کرده است.

۱- ای کاش من شهامت آن را داشتم که زندگی خود را به شکلی سپری میکردم که حقيقتا تمايل من بود و نه به شيوه ای که ديگران از من انتظار داشتند. اينموضوع يکی از عمده ترين موارد پشيمانی درميان اکثر افراد بوده است . وقتی که لحظاتپايانی زندگی فرا می رسد بسياری از افراد به خوبی درمی يابند که بخش عمده ای از آمالو آرزوهای خود را عملی نکرده اند. آنها در می يابند که دليل مرگ آنها تا حد زيادیبه تصميم هايی که در طول زندگی گرفته اند بستگی داشته است. سلامتی شايد بزرگترينمنبع آزادی و آزادی انتخاب است و معمولا افراد تا زمانيکه زندگی آنها به خطرنيافتاده  قدر اين نعمت را نمی دانند.

۲- ای کاش من اينقدر سختو طولانی کار نکرده بودم. معمولا بيماران مرد از اين نکته شکايت داشتند. آنهادوران کودکی فرزندان و همدهمی با همسر خود را به خاطر ساعات کار طولانی از دستداده بودند. ولی در مورد نسل قديم که درصد کمتری از زنان شاغل بوده اند اين موضوعکمتر در ميان بيماران زن رايج بود. تمام مردانی که در بستر مرگ با آنها صحبت شدهاز سپری کردن ساعات و روزهای طولانی در محيط کار پشيمان بودند.

۳- ای کاش من شهامت بياناحساسات خود را داشتم. بسياری از افراد درمقاطع مختلف زندگی و يا در شرايط گوناگونبرای حفظ مناسبات مسالمت آميز با ديگران از بيان صريح احساسات خود طفره می روند.به همين خاطر زندگی آنها از آن چيزی که واقعا بايد باشد فاصله می گيرد و يا آنهاهيچگاه آن کسی نخواهند شد که آرزو و يا توانايی آن را داشته اند. بسياری از افرادتحت تاثير تلخکامی و يا ناکامی های ناشی از مماشات با ديگران و محيط ، به بيماریهای جدی مبتلا می شوند. 

۴- ای کاش تماس با دوستانرا حفظ کرده بودم. خيلی از افراد تا لحظات پايانی عمر قدر دوستان خوب و يا حفظتماس با دوستان قديمی را نمی دانند و معمولا در فرصت کوتاه قبل از مرگ امکان جستجوو پيدا کردن اين دوستان قديمی فراهم نيست. بسياری از افراد چنان در زندگی خود غرقمی شوند که به سادگی تماس با دوستان را فراموش کرده و يا کلا حذف می کنند. بسياریدر لحظات پايان عمر خود از اينکه برای دوستی و روابط خود ارزش کافی قايل نبوده انددچار پشيمانی می شوند.

۵- ای کاش به خودم اجازهمی دادم که شادتر باشم. اين مورد از پشيمانی در کمال تعجب بسيار عموميت دارد.بسياری از افراد تا لحظات پايانی عمر خود متوجه نشده بودند که شاد بودن در حقيقتيک انتخاب است. بسياری ساليان عمر خود را با تکرار عادات و الگوهای هميشگی زندگیخود طی کرده بودند. بسياری به اصطلاح « آرامش» ناشی از تکرار الگو و عادات هميشگیرا بر تغيير ترجيح داده بودند. و اين هراس از تغيير هم جنبه های فيزيکی و هم جنبههای احساسی و عاطفی زندگی را شامل می شود.

moshaver...